Spijt

ik heb spijt dat ik zo ben. ik ben een persoon die geen zelfvertrouwen heeft. een persoon die zich op sociaal vermoord. en het opzettelijk doet ook. en later krijg ik spijt van me actie's, maar m'n ego is  te groot om sorry te zeggen of alles weer normaal te laten brengen. ugh, wie hou ik nou voor de gek. ze hebben gelijk. ik ben een aandacht junkie. ik doe deze dingen alleen voor aandacht. ik weet het, zij weten het, maar toch ga ik door. ik begrijp mezelf soms ook niet *zucht(* soms wenste ik echt dat iemand me een klap kon geven en tegen me zeggen: he, hou op!!! je bent niet alleen. ik ben er voor je. je hoeft niet zo te stressen. ik heb echt zo'n persoon nodig die niet vreemd gaat opkijken als ik weer met een van me kwalen kom. maar waar in hemelsnaam ga ik nou zo'n persoon vinden?!?!? ik ben alleen. men haat me manieren. ik ga me altijd zo voelen en dat gaat niet veranderen, want ik heb niemand om op te steunen. of misschien is dat nou me probleem?!?!? moet ik stoppen met het zoeken naar iemand en het gewoon zelf proberen op te lossen?!?! misschien, ik weet niet. hmmm........